28, ఆగస్టు 2011, ఆదివారం

నేనూ వెళ్ళాను



    

తెలుగు భాషా దినోత్సవం పురస్కరించుకొని e-తెలుగు వారి ప్రోద్బలంతో జరిగిన 'తెలుగు బాట' కార్యక్రమంలో భాగంగా తెలుగు భాషాభిమానులు తెలుగు లలిత కళాతోరణం నుండి పొట్టి శ్రీరాములు విశ్వవిద్యాలయం వరకు తెలుగు కోసం నడిచారు. అనంతరం విశ్వవిద్యాలయ ప్రాంగణంలోని సభా వేదికలో ప్రసంగం జరిగింది. తదనంతరం అదే ప్రాంగణంలోని తెలుగు తల్లి విగ్రహానికి పూల మాలలు వేయడంతో కార్యక్రమం ముగిసింది.

అనుకున్నట్టుగానే ఈ సంవత్సరం తెలుగు బాటకి హాజరయ్యాను. కార్యక్రమం చాలా బాగా జరిగింది. కొంతమంది (ఇంత వరకు పేర్లు మాత్రమే తెలిసిన) బ్లాగు మిత్రులను, తెలుగు భాషాభిమానులను కలిశాను.

ఫోటోలు కూడా తీశాను... :)


జై తెలుగు తల్లి! జై జై తెలుగు తల్లి!!

26, ఆగస్టు 2011, శుక్రవారం

నేను ఎగ్గొట్టట్లేదు...


పోయిన సంవత్సరం ఇలాగే రాసినట్టు జ్ఞాపకం... కానీ ఏవో కారణాల వల్ల వెళ్ళడం కుదరలేదు. ఈ కార్యక్రమం జరిగిన మరునాడు 'నేను ఎగ్గొట్టాను...' అని కూడా రాద్దాం అనుకున్నాను కూడా. అందుకే ఈ సారి దాని వ్యతిరేక పదం టపా శీర్షిక అయింది.

కానీ ఈ సంవత్సరం మాత్రం తప్పకుండా వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాను. వెళ్తున్నాను కూడా. అందరికి అనుకూలంగా ఉండాలనే ఉద్దేశంతో ఈ ఏడాది తెలుగు బాట కార్యక్రమం తెలుగు భాషా దినోత్సవానికి ఒకరోజు ముందుగా ఆదివారం నాడు నిర్వహించాలని నిర్ణయించారట. కాబట్టి చాలా మంది పాల్గొనే అవకాశం ఉంది.
ఇక తెలుగు భాష విశిష్టత, దానిని పరిరక్షించుకోవలసిన బాధ్యత మన మీద ఎంత ఉంది అనేవి మనందరికీ తెలిసినవే.

ఆదివారం సెలవు దినమే కాబట్టి... ఆఫీసులు ఉండవు కాబట్టి... కొంచం ఓపిక తెచ్చుకొని పొద్దున్నే లేచి వచ్చి తెలుగు నడకలో పాల్గొని తెలుగు తల్లి కృపకు పాత్రులు కాగలరని ప్రార్ధన.

తేది: 28-08-2011
సమయం: 9 గంటల నుండి
స్థలం: తెలుగు లలిత కళా తోరణం నుండి బషీర్ బాగ్ ప్రెస్ క్లబ్ వరకు

కాబట్టి కామ్రేడ్స్ తెలుగు వారందరం తెలుగు కోసం నడుద్దాం!  


జై తెలుగు తల్లి! జైజై తెలుగు తల్లి!

12, జూన్ 2011, ఆదివారం

యత్ర నార్యంతు పూజ్యంతే...

'ఎవరు రాయగలరు అమ్మ అను మాట కన్నా కమ్మని కావ్యం
ఎవరు పాడగలరు అమ్మ అనురాగం కన్నా తియ్యని రాగం...'
అన్నారు సిరివెన్నెల గారు. అమ్మ గురించి రాస్తే అంత తీయగా ఉంటుందట!

మరి అలాంటి ఓ అమ్మ తన బిడ్డ మీద ఉన్న ప్రేమకు అక్షర రూపం ఇస్తే?
బుడిబుడి నడకల తన చిన్నారిని చూసి మురిసిపోతూ, సుతిమెత్తని చేతులతో ముఖంపై తడిమినప్పుడు అనిర్వచనీయమైన అనుభూతిని పొందే తల్లి మనసును శ్రీ గారు తన చిట్టి బంగారానికి రాసిన లేఖలో అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు. 

"నిన్ను ఒక human being లాగ పెంచడం కంటే 'being human' గా పెంచడం నా ధ్యేయం చిన్నలు" అంటూ తన చిట్టి తల్లిని ఒక మంచి పౌరురాలిగా, సంస్కారవంతురాలిగా చేయాలనుకుంటుందట :)

తన పిల్లల్ని లాలించడంలో అమ్మ పొందే ఆనందమేంటో తెలియాలంటే ఆ బ్రహ్మ సైతం ఆడ జన్మ ఎత్తి అనుభూతి చెందాల్సిందేనట.

ఈ పోస్ట్ లో ఆవిడ ఒక వీడియొ షేర్ చేశారు. అందులో అండం పిండంగా మారి బ్రహ్మాండమై జీవం పోసుకునే విధానాన్ని అద్భుతంగా దృశ్య రూపకంగా వివరించారు. అది చూస్తుంటే, తల్లి ప్రకృతి ఎన్నెన్ని కోట్ల రహస్యాలను తనలో ఇముడ్చుకుందోనని ఆశ్చర్యపడాలా, ఆ తల్లి ప్రసాదించిన మెదడుతోనే ఈ సూక్ష్మ రహస్యాలను విడమరచి బట్టబయలు చేసిన సైంటిస్టులను చూచి అచ్చెరువొందాలా తేలడం లేదు!


ఇది చూశాక ఈ మధ్య చదివిన ఒక వ్యాసం గుర్తొచ్చింది. అందులో వాకాటి పాండురంగారావు గారు పురుషుడి వీర్యకణాలు స్త్రీలోకి ప్రవేశించి ఆమె గర్భాశయంలోని అండాన్ని చేరే యాత్ర గురించి వివరించారు. ఇక్కడ ఆ యాత్రలోని కొన్ని అద్భుతమైన ఘట్టాలు ఇక్కడ ఉంచుతున్నాను...

పురుషుడి నుండి ఒక్కసారి బయలుదేరినవి 30 కోట్ల వీర్య కణాలు. వాటి ధ్యేయం - స్త్రీ అండాన్ని కలవడం..! 
ఒకే అండం అటు, 30 కోట్ల వీర్య కణాలు ఇటు!
సెకండుకు 200 అంగుళాల వేగంతో బయలుదేరిన ఈ కణ వీరులు ఈదుకుంటూ అండం దగ్గరకు వెళ్ళేసరికి ఈ 30 కోట్లలోనూ, కేవలం 200 మాత్రమే మిగులుతారట! వీటిలో కూడా చివరకు గమ్యం చేరేది ఏ ఒక్కటోనట! అసలు ఆ ఒక్కటీ కూడా గమ్యానికవతలే హరీ మనవచ్చునట!
కానీ ఇంతమందితో పోటీపడి, చివరకు అలిసి సొలిసి తనలోకి చేరిన ఆ వీర్య కాణానికి స్త్రీ అండం గ్లూకోజ్ తో స్నానం చేయిస్తుందట! దాంతో ఆ కాణానికి కాస్త బలం చేకూరుతుందట.
అంటే - తల్లిగా, భార్యగా ఆడది మగవాడికి చేసే సేవలకు ఇక్కడా ప్రతిరూపం ఉందన్నమాట. మాతృత్వం ఆ అండంలో పొదిగిన చల్లదనం! అది లేకపోతే మనలో ఎవ్వరం ఉండేవాళ్ళం  కాదుకదా!

ఇందులో చెప్పుకోదగిన అద్భుతాలెన్నో ఉన్నాయి. కానీ ఇక్కడ చెప్పదలచుకున్నది ఒక్కటే...
పురుషుడు అంటే సంఖ్యాబలం రాశి
స్త్రీ అంటే నాణ్యత అనగా వాసి
స్త్రీని రక్షించడం, ఆమెని గౌరవించడం, ఆమెను అపురూపంగా చూసుకోవడం - అంటే నాణ్యతపట్ల, నాగరికత పట్ల మనం సుముఖులం అని చెప్పడమే కాని మరొకటి కాదు.
ఆ విలువలు లేనిది మానవ సమాజం అనిపించుకోదు!

22, ఏప్రిల్ 2011, శుక్రవారం

క్షమయా ధరిత్రి!



సముద్రవసనే దేవి | పర్వతస్తనమండలే |
విష్ణుపత్ని నమస్తుభ్యం | పాదస్పర్శం క్షమస్వమే|

అంటూ పొద్దున నిద్ర లేవగానే 'నీ మీద పాదం మోపుతున్నందుకు నన్ను క్షమించు తల్లీ!' అని భూదేవిని ప్రార్ధించే సంస్కృతి మనది. 
కానీ మనం... పొద్దున లేచిన దగ్గర నుంచి పడుకునే దాకా కేవలం మన 'సౌకర్యం' కోసం హానికారకమైన పదార్ధాలను విచ్చలవిడిగా వాడుతూ భూమి మీద కాలుష్యం పెంచుతూ సర్వభ్రష్టత్వం చేస్తున్నాం.
మన కాలుకు దెబ్బ తగిలితే మనసు బాధ పడుతుంది, కళ్ళు కన్నీరు కారుస్తాయి, చేయి దానికి కారణమైన దాన్ని ఆపడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. మనం తగిన సమయంలో అవసరమైన జాగ్రత్త తీసుకోకపోతే సమస్య జటిలమై మరిన్ని అనర్ధాలకు దారి తీసి అనారోగ్యం పాలయ్యే అవకాశం ఉంది  
మనలాగే భూమి కూడా! కానీ దాని పరిమాణం పెద్దది కనుక పరిణామాలూ పెద్దవి, వాటి ప్రభావాన్ని చూపే సమయం కూడా ఎక్కువ. మనం ఇప్పుడు ఇక్కడ సృష్టించే కాలుష్యం వల్ల ఎక్కడో, ఎప్పుడో, ఎవరో బాధలు అనుభవించాల్సి వస్తుంది.
ప్రతిరోజు మనకు తెలియకుండానే ఎంతో కాలుష్యానికి మనం కారణం అవుతున్నాం. మిగిలినవన్నీ ఒక ఎత్తైతే... 'ప్లాస్టిక్' మహమ్మారి ఒక్కటే పుడమి తల్లి శరీరం మీద ఆరని వరణంలా మారింది. బాధ్యత కలిగిన మనుషులుగా మనం మన భూమాతను కాపాడుకోవాలి కానీ ఆ వ్రాణాన్ని తొలిచే జీవులం కాకూడదు. ఈ భూమి మనందరిదీ... బ్రతికున్నంత కాలం ఆలయంలా పరిశుభ్రంగా, జాగ్రత్తగా కాపాడుకుని భావి తరాలకు అందించడం మన బాధ్యత!
'క్షమయా ధరిత్రి' అన్నారు కదా... ఎంత కాలం భరిస్తూ క్షమిస్తుందో చూద్దాం అనుకుంటే మన గొయ్యి మనే తవ్వుకున్న వాళ్ళం అవుతాం. అంటా ఒక్కసారిగా మార్చడం మన వల్ల కాకపోవచ్చు కానీ మనకు వీలైనంతలో ప్లాస్టిక్ ని వాడకుండా ఉండేందుకు ప్రయత్నిస్తే కొంతవరకైనా ఆ పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం జరిగినట్లవుతుంది.

ఈ ఎర్త్ డే పుణ్యమా అని కనీసం సంవత్సరానికి ఒక్కసారైనా అందరం ఈ అనర్ధాన్ని గురించి ఆలోచిస్తున్నాం! ప్రతి ఎర్త్ డే కి కొందరైనా మారితే ఈ 'రోజు'కి సార్ధకత లభించినట్లే.

25, జనవరి 2011, మంగళవారం

పరవాలేదు... పరవాలేదు...

ఈ మధ్య కాలంలో వచ్చిన సినిమా పాటల్లో మొదటి సారి వినగానే ఇంతగా నచ్చిన పాట ఇదొక్కటే. ఎంత నచ్చిందంటే రెండు రోజుల్లో దాదాపు 50 సార్లు విన్నాను. ఇంకా వింటూనే ఉన్నాను. నిజంగా ఆ బాణీల్లో ఏదో మాయ ఉంది. అది వింటున్నంత సేపు ఏదో తెలియని సంతోషం... హాయిగా ఉంటుంది. ఏంటో ఈ విచిత్రం! ఇప్పటికే ఈ పాట మీద బోలెడన్ని బ్లాగు పోస్టులున్నా... నా సంతోషం కోసం మరొక్కసారి... :)


పరవాలేదు... పరవాలేదు...
చూడచక్క గున్నా లేకున్నా...ఏమ్ పరవాలేదు
నువ్వెలా ఉన్నా పర్లేదు.

పరవాలేదు... పరవాలేదు...
చూడచక్కగున్నా లేకున్నా... ఏం పరవాలేదు
నువ్వెలా ఉన్నా పర్లేదు



పరవాలేదు... పరవాలేదు...
ఊరు పేరు ఉన్నా లేకున్నా... ఏం పరవాలేదు
నువ్వు ఎవరైనా పర్లేదు... ఓ...

నీకు నాకు స్నేహం లేదు
నువ్వంటే కోపం లేదు
ఎందుకీ దాగుడుమూతలు అర్ధమే లేదు
మచ్చేదో ఉన్నాదనీ మబ్బుల్లో జాబిల్లి దాగుండిపోదు!

పరవాలేదు... పరవాలేదు...
చూడచక్కగున్నా లేకున్నా... ఏం పరవాలేదు
నువ్వెలా ఉన్నా పర్లేదు

ఉంగరాల జుట్టే లేదా? నాకు పర్లేదు
రంగు కాస్త తక్కువ ఐనా... మరి పర్లేదు

మసిలాగా ఉంటుందని తిడతామా రాతిరిని
తనలోనే కనలేమా మెరిసేటి సొగసులని..
అందంగా లేను అని... నిన్నెవరూ చూడరనీ
నువ్వెవరికి నచ్చవనీ... నీకెవ్వరు చెప్పారు?

ఎంత మంచి మనసో నీది
దానికన్నా గొప్పది లేదు
అందగాళ్ళు నాకెవ్వరూ ఇంత నచ్చలేదూ
నల్లగా ఉన్నానని కోకిల కొమ్మల్లో దాగుండిపోదూ!

పరవాలేదు... పరవాలేదు...
చూడచక్కగా లేకున్నా ఏం పరవాలేదు
నువ్వెలా ఉన్నా పర్లేదు

అంతలేసి కళ్ళుండకున్నా... నాకు పర్లేదు
కోరమీసం లేకున్నాగానీ మరి పర్లేదు

పరదాలే ఎన్నాళ్ళిలా... అని నిన్నే అడగమని
సరదాగా తరిమింది... మది నీపై మనసు పడి

మురిపించే ఊహలతో ముఖచిత్రం గీసుకుని
అది నువ్వో కాదో అని సందేహం ప్రతిసారి


చేరదీసి లాలించలేదు... నన్నిలా ప్రేమించలేదు
అందుకే ఇంకెవ్వరూ... ఇంత నచ్చలేదు
ఎవరేమన్నా సరే... నా చెయ్యి నిన్నింక వదిలేది లేదు

పరవాలేదు... పరవాలేదు...
చూడచక్కగున్నా లేకున్నా... ఏం పర్వాలేదు
నువ్వెలా వున్నా పర్లేదు.

పరవాలేదు... పరవాలేదు...
ఊరు పేరు ఉన్నా లేకున్నా ..ఏం పరవాలేదు
నువ్వు ఎవరైనా పర్లేదు

23, జనవరి 2011, ఆదివారం

సద్గురు శ్రీ త్యాగరాజ 164వ ఆరాధనోత్సవాలు





వేదుల బాలకృష్ణమూర్తి గారు త్యాగరాజ స్వామి వారి మీద రచించిన 'సప్త స్వర నీరాజనం' లోని ఈ పద్యం చూడండి ఎంత అద్భుతంగా ఉందో...

తియ్యని తెల్గుభాష కడతేర కృతుల్ రచియించి తంబురా
కొయ్యకు జీవదానమిడి కోమల కంఠము మేళగించి రా
మయ్యను భక్తి రూపమున ఆడియు,పాడి తరించినట్టి త్యా
గయ్యను సంస్మరింతు మన గానకళన్ వికసింప చేయగాన్

(మిగిలిన పద్యాల కొఱకు ఈ లంకెను దర్శించండి - http://vedula--baala.blogspot.com/2008/09/blog-post_1052.html)

నాద సుధారసం



త్యాగరాయ గాన సభలో ప్రతి సంవత్సరం జరిపే త్యాగరాజ ఆరాధనోత్సవాలకు ముందు 'త్యాగరాజ సంగీతోత్సవం' నిర్వహించడం ఆనవాయితీ అట. ఎప్పటిలానే ఈ సంవత్సరం కూడా త్యాగరాయ గాన సభలోని కళా సుబ్బారావు కళా వేదికలో 'నాదబ్రహ్మానంద' సద్గురు శ్రీ త్యాగరాజ సంగీతోత్సవం నిర్వహించారు. 
కీర్తనలు ఆలపించడానికి ఈ సారి రాజమండ్రి నుండి తులసి విశ్వనాధ్ గారు వచ్చారు. వీరితో పాటు వయోలిన్ సహకారం అందించడానికి శ్రీ పెరవలి నందకుమార్ గారు, మృదంగ సహకారం అందించడానికి శ్రీ పెరవలి జయభాస్కర్ గార్లు వచ్చారు. తులసి విశ్వనాధ్ గారు పాడిన ప్రతి కీర్తన ఓ అమృతపు జల్లు. ఎంత అద్భుతంగా పాడారంటే ఆవిడ పాడిన 'నిన్నే భజన..' కీర్తన ఇంకా నా చెవుల్లో ప్రతిధ్వనిస్తోంది. నందకుమార్ గారు వయోలిన్ తో, జయభాస్కర్ గారు మృదంగం మీద త్యాగరాజ కీర్తనలను అద్భుతంగా ఆలపించారు. వింటుంటే అలా వింటూనే ఉండిపోవాలనిపించింది.
'రహివుట్ట జంత్రగాత్రముల్ ఱాల్ కరగించు... విమలగాంధర్వంబు విద్య మాకు' అని సగర్వంగా ప్రకటించుకుంది అల్లసాని పెద్దన గారి మను చరిత్రములో వరూధిని. అంటే నాదమైనా, గాత్రమైనా మా సంగీతం రాళ్ళను సైతం కరిగిస్తుంది అని. సంగీతానికి అంతటి మహత్తర శక్తి ఉంది మరి!


ఈ నెల 24, 25, 26 తేదిలలో శ్రీ త్యాగరాయ గాన సభలో ఉ. 8.30 ని. నుండి రాత్రి 9 గంటల వరకు సద్గురు శ్రీ త్యాగరాజ 164వ ఆరాధనోత్సవాలు జరుగనున్నాయి.

18, జనవరి 2011, మంగళవారం

ఆత్రేయ గారి జన్మ కుండలి - కవిత

మా ఇంట్లో చాలా పాత పుస్తకాలున్నాయి. నిన్న కాస్త తీరిక దొరికి మనకు పనికొచ్చేవి ఏమైనా దొరుకుతాయేమో అని ఇంట్లో ఉన్న పాత పుస్తకాలు సర్దుతుంటే ఇరవై ఏళ్ల కింద మా నాన్నగారు రాసుకున్న పుస్తకం ఒకటి దొరికింది. అది చదువుతున్నంత సేపు ఏదో లోకంలో విహరించినట్లనిపించింది. ఆ పుస్తకంలోని ఆసక్తికరమైన పుటల్లోని ఒకాకోన పుటలో ఈ కవిత కనిపించింది. ఆచార్య ఆత్రేయ గారు తన జన్మ కుండలిని వివరిస్తూ రాసిన ఈ కవితను అవథరించండి!
(దీనికి శీర్షిక ఏం పెట్టాలో కూడా తోచలేదు)




ర   కే
చం   శు
బు

కు

ఆచార్య ఆత్రేయ గారి జన్మ కుండలి


గు

రా


నిండు చీకటి నిశి రెండవ రిక్కలో
విల్లు లగ్నమునకు ఇల్లు కాగా
తొల్త నెలను అమ్మ తొలిచూలు బిడ్డగా
అవతరించినాను అవని మీద!

                      వింటికైదైన మేకపోతింటిలో
                      పగటి రేడును, రేరేడు, పాముతోక
                      రక్కసుల యొజ్జ, జాబిలి రంకు కొడుక
                      చేరి బ్రతుకును చిందర చేసినారు 

అయిదు గ్రహములు కూడి నన్నారు మూడు 
దారులకు లాగి చెడిపె నా తప్పు గాదు!

                      ఇంగిల దొర చేరే ఏడింటనొక్కడై
                      అడవిరాజు గూట నమరియుండె
                      వేల్పులయ్యవారి వెంట కుంటిదొరయు
                      తక్కెడింట పాము తలయు వెలసె!

తులను రాహువుండి తులలేని ధనమిచ్చి 
రండ సంతు గూర్చి రట్టు చేసే!
గురువులేని నాకు గురువు తోమ్మిదిలోన
నుండి కాచెనంట ఒడిదొడుకులు!

1, జనవరి 2011, శనివారం

కాల గమనం


ముద్రంలో అలలు ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడి ఆవేశంతో ముందుకు వెళ్ళి వార్ధక్యంలో మానవుడిలా చల్లబడి నిదానించి... నీరై తలలు  వంచుకొని వెనక్కి వెళ్లిపోతాయి. ఈ మొత్తం నాటకాన్ని చూస్తున్న సముద్రం మాత్రం నిరంతరం కొత్త అలలను ముందుకు తోస్తూపాత అలలకు ఆశ్రయమిస్తుంటుంది. ఇది అనంతం. నిశ్చలమే కానీ చైతన్యశీలం!
సరిగ్గా కాలమూ ఇంతే...
కాలమే సముద్రం అయితే ఒక్కొక్క కాలెండర్ సంవత్సరమూ ఒక్కొక్క కెరటం.
2010 అని మనం అంకెతో పిలుచుకున్న సంవత్సరం అదృశ్యమైపోతూ2011 అన్న నూతన కాలసాగరపు కెరటం ముందుకొస్తున్న ముహూర్తం ఇది.
కొత్త సంవత్సరం వస్తుందంటే చాలు అందరిలోనూ ఏదో తెలియని ఉత్సాహం! ఈ సంవత్సరమైనా బాగుండాలని కొందరుపాత సంవత్సరం కంటే మెరుగుగా ఉండాలని ఇంకొందరు ఆశిస్తారు.
పాత అలవాట్లు మానాలనుకునేవారికికొత్త ఆలావాట్లు మొదలు పెట్టాలనుకునేవారికి ఇది అనువైన సమయం. అందుకే ఇప్పుడు చాలా మంది తమ భవిష్యత్ కార్యాచరణల ప్రణాళికల చిట్టాను తయారు చేసుకుంటుంటారు.
సమయ పాలన గురించి వాకాటి పాండురంగారావు గారు రాసిన వ్యాసం ఒకటి ఈ మధ్య చదివాను. ఆ స్పూర్తితో ఈ సంవత్సరం నేను తీసుకున్న నిర్ణయం సమయ పాలన. అందులోని కొన్ని ముఖ్యమైన, ఆసక్తికరమైన వాక్యాలు ఇక్కడ ఉంచుతున్నాను.

అరె అప్పుడే ఏడాది అయిపోయిందా?’ అంటాం మనం. అదే విచిత్రం!
కాలం కదలినట్టుండదు కానీ అనుక్షణం కదులుతుంటుంది.

ఉన్నట్లు యుండగా దరికి న్నరులను నావ జేర్చు క్రియ దాబో
కున్నట్ల యునికి కాలంబు న్నరులకు వయసు బుచ్చి మోసము  దెచ్చున్
అని ఆముక్తమాల్యదకారులు అన్నారు. అంటే -
పడవ ఎలాగైతే కదలకుండా ఉన్నట్లే ఉండి నరులను తీరానికి చేర్చుతుందో అలాగే కాలమూ కదలకుండా ఉన్నట్టుంటుంది, కానీ కదులుతూనే ఉంటుంది. హఠాత్తుగా ఒకనాడు మన బ్రతుకు కాలెండరులో ఆఖరి పేజీ రెపరెప లాడుతుంది.
అయ్యో! ఒక జీవిత కాలం అయిపోయిందే! నేను కాలం విలువ, జీవితం విలువ తెలియకుండా బ్రతికానే! అని మనసు విలవిలలాడుతుంది. కానీ అప్పటి వ్యధకు పరిష్కారం లేదు.
కనుక జీవితంలో ప్రతి నిమిషాన్నీ పదిలంగా పవిత్రంగా చూసుకోవాలి. జారిపోయిన క్షణం తిరిగి రాదనే స్పృహ గుండె లబ్-డబ్ లా స్పందిస్తుండాలి.
          జీవితం ప్రసాదించిన కాలం (ఆయుశ్శు) అనే గొప్ప కానుకతో మనం ఏం చేస్తున్నాం అనే ప్రశ్న ఉదయించని జీవితం తెల్లవారని రాత్రి లాంటిది
          కాలమనే అనంతమైన కేక్ లో అర్థం చేసుకోవడానికి, అనుభవించడానికి వీలుగా తన ఊహ అనే కత్తితో మానవుడు కోసిన ముక్కే ఈ సంవత్సరం అనేది.

బ్లాగ్మిత్రులందరికీ నూతన ఆంగ్ల సంవత్సర శుభాకాంక్షలు!